Πάνω από 8.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Στόουνχεντζ για να γιορτάσουν το χειμερινό ηλιοστάσιο

Περισσότεροι από 8.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σήμερα, Κυριακή (21/12), στο εμβληματικό Στόουνχεντζ, στη νοτιοδυτική Αγγλία, για να παρακολουθήσουν και να γιορτάσουν το χειμερινό ηλιοστάσιο, τη μικρότερη ημέρα του χρόνου στο βόρειο ημισφαίριο.

Σύμφωνα με το BBC, λίγο πριν τις 08:00 ώρα Γκρίνουιτς (GMT), τα σύννεφα άρχισαν να υποχωρούν και περίπου εννέα λεπτά αργότερα ο ήλιος εμφανίστηκε στον ορίζοντα, προκαλώντας ενθουσιασμό και ζητωκραυγές στο πλήθος. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους φορούσαν παγανιστικές ενδυμασίες, ενώ η ατμόσφαιρα συνοδευόταν από προγονικούς ψαλμούς, τύμπανα και τελετουργικούς χορούς, σε μια αναβίωση πρακτικών που συνδέονται με αρχαίες λατρευτικές παραδόσεις.

Το Στόουνχεντζ, το οποίο αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, χρονολογείται περίπου στο 2500 π.Χ. και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μεγαλιθικά μνημεία στον κόσμο. Οι 93 πέτρες που είναι ορατές σήμερα έχουν τοποθετηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ευθυγραμμίζονται με τις κινήσεις του ήλιου, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι το μνημείο είχε αστρονομική, τελετουργική αλλά και κοινωνική σημασία για τις νεολιθικές κοινότητες.

Το μοναδικό φαινόμενο στο Στόουνχεντζ

Κατά τα δύο ηλιοστάσια του έτους –θερινό και χειμερινό– παρατηρείται ένα μοναδικό φαινόμενο φωτός. Στο χειμερινό ηλιοστάσιο, στις 21 Δεκεμβρίου, ο ήλιος βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο του ουρανού και το λεγόμενο «μεγάλο τρίλιθο», ένας οριζόντιος μεγάλιθος που στηρίζεται σε δύο κάθετους, ευθυγραμμίζεται με το φως της ανατολής, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα μέσα από τις καμάρες του μνημείου.

«Ήταν μια περίοδος του χρόνου που οι άνθρωποι της νεολιθικής εποχής σέβονταν ιδιαίτερα και είχε τεράστια σημασία για την καθημερινή και πνευματική τους ζωή», δήλωσε στο BBC ο αρχαιολόγος και επιμελητής της English Heritage, Γουίν Σκατ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση του μνημείου.

Το χειμερινό ηλιοστάσιο συνεχίζει μέχρι σήμερα να προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες στο Στόουνχεντζ, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική γοητεία ενός μνημείου που, χιλιάδες χρόνια μετά την κατασκευή του, εξακολουθεί να συνδέει τον άνθρωπο με τον κύκλο της φύσης και τον ουρανό.